☆Best Friend☆
เพื่อนสนิท
ก็คือ
เพื่อนธรรมดาๆคนนึง
ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป
ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง
ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น
ถึงจะมาสนิทกันได้
บางที อาจไม่ใช่นิสัย
บางที อาจไม่ใช่หน้าตา
บางที อาจไม่ใช่ฐานะ
บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้
แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ต้องเป็น
มันคนนี้เท่านั้นที่มี
บางครั้ง
เราก็ไม่ไปที่ที่เราอยากไป
เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย
บางครั้ง
นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน
น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด
บางครั้ง
ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย
เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้
บางครั้ง
ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้
ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่
บอกเป็นนัยๆว่า
ชั้นอยู่ตรงนี้
ชอบคำๆนึงที่บอกว่า
"เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก"
เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ
มากจนบางคนแยกไม่ออก
เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน
ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน
ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย
แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก
เพื่อน จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที
เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว
ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที
เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที
ก็ตอนอกหักนั่นแหละ
ก็เคยคิดเหมือนกันนะ
ถ้าเราเป็นมันจะรู้สึกยังไง
คงจะประมาณว่า
"เออะ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน"
"ทีกะชั้นไม่เคยช่วยไรเลย ทีกะแฟนแทบถวายหัว"
"ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรชั้นได้ใช่ไหม"
คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก
ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย
นานๆถึงจะได้คุยกันที
แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา
นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน
อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน
ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วผมก็จะไล่มันกลับไปนอน
ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว
แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า
"เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกัน
โดยไม่พูดอะไรสักคำ
'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ"
"เพื่อน คือคนที่เมื่อเราสุข
เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา
แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง
ไม่ว่าเราจะไปไหน เจ็บมาจากไหน"
ในที่สุดเขาก็กลับมา เหมือนอะไรมันจะดีขึ้น
แต่ความเป็นจริงมันก็ยังคงเดิม
เรื่องที่เสียใจก็ยังคงเป็นเรื่องเดิมๆ
ที่เคยทะเลาะกันตั้งแต่แรกเริ่ม
เธอไม่เคยปรับปรุงมัน
เพราะยังคงใช้เหตุผลเดิมๆว่า "จำเป็น"
ฉันก็ยังคงเสียใจไม่เคยเปลี่ยน
เพราะมันก็เป็นเรื่องที่ "จำเป็น"
เรายังคงมีเหตุผลของเรา
เธอ "เหนื่อย" ที่จะต้องอธิบายมันทุกๆ ครั้ง
ในขณะที่ตัวของฉันเองก็รู้สึก "เหนื่อย"
ที่จะต้องยกประเด็นเดิมๆมาทะเลาะด้วย
นานวันไป ฉันเองก็ต้องเป็นฝ่ายที่ถอดใจ
ปล่อยเรื่องนั้นไป ทั้งๆ ที่ยังคาใจ
ในเมื่อเราเลือกที่จะรัก
ก็ต้องทำใจกลับผลที่ตามมาเช่นกัน
หากไม่เจ็บปวด เราก็คงไม่รู้จักคำว่า "ความสุข"
อีกอย่าง การที่เรายังมีเขามันก็เป็น
"ความสุข" เช่นกัน
ในเมื่อคิดจะอยู่ด้วยกัน
เราก็ต้องยอมปรับเข้าหากัน
ความรักบางครั้ง คำว่าคนละ "ครึ่งทาง"
มันก็เป็นเรื่องที่สำคัญ
แต่หากบางครั้งมันไม่ใช่คำว่า "ครึ่งทาง"
เราเองก็ต้องยอมเดินเข้าไปหาเขาเอง
หากเขาน้อย เราก็ควรจะเป็นฝ่ายมาก เพื่อเติมเต็ม
แต่ไม่ใช่เขามาแล้วเราจะน้อยลง
มากในความใส่ใจ เข้าใจ และ เห็นใจ
น้อยในความน้อยใจ และไม่พอใจ
ในเมื่อเราเลือกจะมีเขา
ในเมื่อเขา คือ สิ่งที่เราต้องการ
เราจึงต้องยอม ที่จะรักษามันไว้ทุกทาง
มันก็เหมือนสร้อยเพชรเลอค่าที่อยู่บนคอเรา
หากมีใครคนหนึ่งพยายามเอาสร้อยเพชรของเราไป
มันก็ไม่แปลกที่เราจะต้องยื้อ และทำทุกทาง
เพื่อรักษาสร้อยเพชรเส้นนั้น
หากแต่ การรักษาไว้ซึ่งสร้อยเพชรต้องแลกกับชีวิต
เราก็จำเป็นต้องปล่อยมันไป
เพราะชีวิตของเราสำคัญกว่า
หากวันนี้ เขาเป็นคนทำร้ายใจเราจนเจียนตาย
นั่นหมายความว่า ความรัก กำลังจะฆ่าคุณ
คุณก็จำเป็นต้องปล่อย
"ความรัก" นั้นไป
เพราะหัวใจเราสำคัญกว่า
มาฟังธรรมะของวัยรุ่นกันนะ
ฟังธรรมะ เเล้วจะทำให้ไม่โง่
เเต่ถ้าฟังโปเตโต้
ถึงมีรักเเท้เเต่ก็ดูเเลไม่ได้
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ตาใส่เเจ่ม
เเต่ถ้าฟังบอดี้เเสลม
มักจะโทษว่าความรักทำให้คนตาบอด
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่เพ้อเจ้อ
เเต่ถ้าฟังพีชเมกเกอร์
จะละเมอถึงเเต่เรื่องบนเตียง
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ปากเราติดดิสเบรก
เเต่ถ้าฟังเบิร์ด-เสก
ถึง อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ใจเราชอกช้ำ
เเต่ถ้าฟังไอน้ำ
จะชอกช้ำเพราะรักคนมีเจ้าของ
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่เหงาหงอย
เเต่ถ้าฟังเสนาหอย
จะเเอบเหงาคนเดียว
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่งมงายในความเชื่อเเละศรัทธา
เเต่ถ้าฟังทาทา
มักจะพูดว่า ไอ บีลีฟๆ
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้รักกันอย่างไม่ต้องนอนละเมอ
เเต่ถ้าฟังไฮเปอร์
มักจะเจอรักแท้ในคืนหลอกลวง
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ใจไม่เน่าเสีย
เเต่ถ้าฟังนัท มีเรีย
มักจะโทษว่า รักไม่ช่วยอะไร
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้รักกันจนสิ้นชีวิน
เเต่ถ้าฟังเอนโดรฟิน
เเล้วจะบอกว่า ถ้าเขามาฉันจะไป
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้เราไม่คุยโม้
เเต่ถ้าฟังโปเตโต้
จะถูกต่อว่าปากดีนะเรา
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้เรามีสุขเมื่ออยู่ด้วยกัน
แต่ถ้าฟังน้องพั้นซ์
เพียงเเค่วางมือบนบ่าน้ำตาก็ไหล
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้เราเจอคนดีเสมอ
เเต่ถ้าฟังไฮเปอร์
มักจะเจอผู้ร้ายคนใหม่
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้เราเข้าใจกัน
เเต่ถ้าฟังน้องพั้นซ์
บอกได้คำเดียวว่า ยิ่งกว่าเสียใจ
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้เรารักกันยิ่งกว่าชีวิน
เเต่ถ้าฟังเอนโดรฟิน
จะเป็นได้เเค่เพื่อนสนิท
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้จิตใจเเจ่มใส
เเต่ถ้าฟังว่าน วงเเพลม
จะตัดพ้อต่อว่า ไม่ต้องบอกให้รู้สักเรื่องได้ไหม
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่เเรด
เเต่ถ้าฟังบิ๊กเเอส
มักจะเล่นของสูง
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่หยิ่งยะโส
เเต่ถ้าฟังติ๊ก ชีโร่
จะโอหังว่า รักไม่ยอมเปลี่ยนเเปลง
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้จิตใจเปล่งปลั่ง
เเต่ถ้าฟังอาหรั่ง
จะคุ้มคลั่งว่า ทำบ้า...ทำบ้าอะไร
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ดีที่ใจมิใช่เพียงเเค่หน้าตา
แต่ถ้าฟังปนัดดา
ก็จะรู้เพียงว่า ขอเป็นคนเลวที่รักเธอ
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ใจไม่สั่นคลอน
แต่ถ้าฟังสุนทราภรณ์
เเล้วเธอจะรู้สึก!!
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้ไม่เปลืองเเรง
เเต่ถ้าฟังพรศักดิ์ ส่องเเสง จะเปลืองเเรง
เพราะ มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คใครโทรมา
ฟังธรรมะเเล้วจะทำให้สอบผ่านทุกๆ ปี
เเต่ถ้าฟังเเอน สุชาวดี มัก
จะติดร.วิชาลืม
เพื่อนสนิท - Endorphin
อัพไดแล้ว วันนี้ว่างๆ
หนังสือไม่อ่าน 555
ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า
ไว้จะมา Edit ใหม่